Czym jest skala Fitzpatricka
Skala Fitzpatricka opisuje reakcję skóry na promieniowanie UV w sześciu stopniach — od fototypu I (skóra bardzo jasna, zawsze się piecze, nie brązowieje) do fototypu VI (skóra bardzo ciemna, nigdy się nie piecze). Pierwotnie służyła do ustalania dawki w fototerapii, dziś jest punktem odniesienia przy zabiegach światłem.
Fototyp określamy na podstawie wywiadu (reakcja na słońce) i oceny wzrokowej skóry nieopalonej, na przykład na wewnętrznej stronie ramienia.
Dlaczego fototyp ma znaczenie przy świetle
Lasery i IPL działają na zasadzie selektywnej fototermolizy — energia jest pochłaniana przez melaninę. Im więcej melaniny w naskórku, tym większe ryzyko, że energia przeznaczona dla mieszka włosowego lub naczynia zostanie pochłonięta w naskórku i wywoła oparzenie lub przebarwienie.
Dla ciemniejszych fototypów zwykle wybiera się dłuższe fale, dłuższy czas impulsu i intensywne chłodzenie, a energię dobiera ostrożniej i weryfikuje próbą.
Fototyp a kolor włosa i kontrast
Przy depilacji laserowej liczy się kontrast między jasną skórą a ciemnym włosem oraz sama zawartość melaniny we włosie. Włos siwy, jasny blond i rudy zawierają mało eumelaniny, więc reagują słabo niezależnie od fototypu skóry.
Dlatego fototyp oceniamy razem z kolorem i grubością włosa, obszarem ciała i wcześniejszymi metodami usuwania owłosienia.
Ograniczenia skali
Skala Fitzpatricka jest subiektywna i nie uwzględnia pochodzenia etnicznego ani skłonności do przebarwień pozapalnych. Dwie osoby z „fototypem III” mogą reagować różnie. Skala nie mówi też nic o aktualnym stanie skóry — świeża opalenizna czasowo podnosi ryzyko niezależnie od fototypu wyjściowego.
Jak używać fototypu w kwalifikacji
W praktyce fototyp jest jednym z wejść do decyzji o parametrach, obok: koloru i grubości włosa, obszaru, historii opalania, leków fotouczulających, skłonności do przebarwień i reakcji na próbę zabiegową. Nie zastępuje próby ani obserwacji skóry w trakcie serii.
Ustalony fototyp zapisujemy w karcie klienta i aktualizujemy, jeśli zmieni się ekspozycja na słońce.
Najczęstsze błędy
Typowe pomyłki to: ocena fototypu na skórze opalonej, pominięcie leków fotouczulających, praca „na maksymalnych” parametrach u jasnych fototypów bez próby, oraz założenie, że ciemniejszy fototyp zawsze wyklucza zabieg — przy właściwym doborze długości fali i chłodzenia wiele zabiegów jest możliwych.
Podsumowanie
Fototyp Fitzpatricka to użyteczny, ale niepełny wskaźnik. Bezpieczna praca światłem opiera się na łączeniu fototypu z oceną włosa, wywiadem, próbą zabiegową i obserwacją reakcji. Tego uczymy na szkoleniach z depilacji laserowej i IPL/BBL w OG Academy.